ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΧΟΛΙΑ
ΕΛΕΘΕΡΗ ΣΚΟΠΙΑ
ΤΥΠΟΣ
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΔΙΑΦΟΡΑ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
1
1
1
1
1
1
1
1
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010

Με γνώμονα την Ιστορία χιλιάδων χρόνων

Ως πότε θα διατηρούμε ανεξέλεγκτους εντός τών ελληνικών τειχών
τούς... φανερούς ή κρυφούς εχθρούς τού Ελληνισμού;

Δεν αιθεροβατούμε ούτε και υποτιμούμε κανένα άτομο ή σύνολο ατόμων. Ωστόσο βλέπουμε, διαβάζουμε και αξιολογούμε ανάλογα την εσωτερική πορεία μας και τούς πολλαπλούς, ολοένα αυξητικά κινούμενους εξωτερικούς κινδύνους που μάς απειλούν ολοφάνερα. Στεκόμαστε στο τελευταίο τετελεσμένο κρούσμα. Το οποίο "ακουμπάει" στα εδαφικά σύνορά μας με τη Β. Ήπειρο. Και που, ακόμα, από την Αδριατική θάλασσα φτάνει ως το Ιόνιο Πέλαγος. Κάποτε γράψαμε: Φύλακες γρηγορείτε. Τώρα τί να γράψουμε, αφού "φωνή βοώντος εν τη ερήμω"! Απλώς ξαναστεκόμαστε στούς ολοένα πιο επικίνδυνα εξελισσόμενους πολλαπλούς εθνικούς κινδύνους.

Κάπου 150.000 Μουσουλμάνοι στην ελληνική Θράκη. Και κάπου 850.000 άθρησκοι Αλβανοί σε ολόκληρη την Ελλάδα. Με πάμπολλούς από αυτούς ελληνοποιηθέντες. Και κινούμενους ―πλειοψηφικά― με αρπακτικά εχθρικές διαθέσεις. Και, τριγύρω, ένας μάλλον ανθελληνικά κρατικός περίγυρος... Ενώ εσωτερικά οργιάζει μία Ελλάδα Ελλήνων πολιτικών ―και όχι μόνον― εθνικά μειοδοτών

Ποιος ξέχασε εκείνον τον συνάδελφο δημοσιογράφο Γιώργο Ρωμαίο, που επί ημερών Κώστα Σημίτη άρχισε, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, την μίγδην αθρόα ελληνοποίηση τών "καθε καρυδιάς" μεταναστών. Ενώ είχε προηγηθεί το ατόπημα τού Κάρολου Παπούλια (νυν Πρόεδρος τής Δημοκρατίας μας) που χωρίς κανένα αντίκρυσμα έκανε ―ως υπουργός Εξωτερικών και κατόπιν υψηλής εντολής τού Αντρέα― την Άρση τού Εμπολέμου με την Αλβανία! Για ν' ακολουθήσει ο Κώστας Μητσοτάκης που χεράκι-χεράκι περιέφερε ως κελεπούρι στην Ελλάδα τον Αλβανό χασάπη Ραμίζ Αλία! Έλληνες πολιτικοί χωρίς ίχνος πολιτικού στοχασμού. Νεκροθάφτες τής Ελλάδας, καθώς και τής Βόρειας Ηπείρου. Συνεχιστής τών οποίων αποδείχνεται ο σημερινός δικομματισμός, που αγκαλιάζει τούς ξένους και διώχνει τούς Έλληνες από τη χώρα τους. Νοθεύοντας και την ελληνική Ιστορία τού 20ού αιώνα.

Μπασταρδεύουμε τη φυλή μας με ξένα φυλετικά (και θρησκευτικά νόθα) στοιχεία, γεμάτα εθνικό και κοινωνικό φθόνο, αν όχι φανερή εχθρότητα. Η χώρα προέλευσής τους ήδη έχει de facto συμμαχία με τον από αιώνες τώρα τούρκο εχθρό, γειτνιάζοντας μέσω τής Αδριατικής με το ελληνικό Ιόνιο από τη θάλασσα, και με επιπλέον σύνορα γης με την Ελλάδα. Σωστό μπλόκο, δηλαδή... Άσε το τί γίνεται στο ελληνικό FIR και όχι μόνο.

Οι Τούρκοι (όπως και οι Αμερικανοί) δεν έχουν μονοφυλετικές ρίζες. Αποτελούν πανσπερμία φυλών. Δεν τούς υποτιμούμε γι' αυτό. Αλλά και οι δύο χώρες ―πολλαπλάσιες σε πληθυσμό, σε γεωγραφική έκταση και εξοπλισμό ― δεν είναι φιλικές προς την Ελλάδα. Η Άγκυρα είναι σαφώς εχθρική-αρπαχτική για την Αθήνα, ενώ η Ουάσιγκτον επιμένει (ως τώρα) να θεωρεί τούς Τούρκους ως στρατηγικούς συμμάχους! Και η Ευρώπη, που δεν τούς θέλει ομότιμα-ισότιμα στούς κόλπους της, τούς καλοπιάνει και τούς γλύφει. Πρόκειται για δεδομένα που πραγματικά ισχύουν, ιδίως για τις ανθελληνικές βόρειες (τις Σκανδιναβικές) χώρες. Και μην ξεχνάμε το πολιτικό αξίωμα ότι "ο φίλος τού εχθρού μου είναι εξ ορισμού εχθρός μου". Ιδίως όταν είναι άμεσος γείτονας, όπως η Αλβανία, που ονειρεύεται να γίνει "μεγάλη". Και η Τουρκία που προπολλού μάς αμφισβητεί γεωγραφικά...

Κακά τα ψέμματα: η Τουρκία είναι εχτρός τού Ελληνισμού και άρπαγας. Ελλάδα και Κύπρος (η δεύτερη ήδη ληστρικά κατεχόμενη) βρίσκονται στις άμεσες βλέψεις τού τουρκικού επεκτατισμού. Και έμπρακτα στραγγαλίζονται. Ακόμα και μέσα στο διεθνώς αναγνωρισμένο θαλάσσιο χώρο τους ο "μπαμπούλας Τούρκος" δεν τούς επιτρέπει να ερευνήσουν για πετρελαϊκό πλούτο! Δεν τούς αναγνωρίζει ούτε καν τα παγκοσμίως αποδεκτά θαλάσσια και εναέρια χωρικά όρια (FIR), καθώς και τη διεθνώς αναγνωρισμένη ελληνική υφαλοκριπίδα.

Ελλάδα και η Κύπρος παίζουν τον ψευτοχωροφύλακα, δήθεν αναχαιτίζοντας ή εμποδίζοντας τον πολλαπλά παραβάτη-παραβιαστή και καταπατητή τών κεκτημένων τους, μεταξύ τών οποίων και τών εδαφικών. Με μία αξιοπρεπή διαφορά. Η μεν Κύπρος προσπαθεί, με κάθε θυσία, να ενισχύσει οπωσδήποτε την άμυνά της έναντι τού τούρκου καταληψία, στον οποίο (ελέω τής τότε χουντικής Αθήνας αλλά και τού Μακαρίου) παραδώσαμε ―σχεδόν αμαχητί― το 38% τής κυπριακής Γης, με όμηρο την Αμμόχωστο. Ενώ εμείς εδώ στην Ελλάδα μειώνουμε τη στρατιωτική θητεία και τον αμυντικό εξοπλισμό μας!

επιστροφή