Επέτειος-Μνήμες

29 Μαΐου 1453

Καταραμένη μέρα. Καταραμένος ο Μάιος εκείνος τού 1453. Αν και μια χούφτα οι τελευταίοι υπερασπιστές τής Πόλης, τού υπερχιλιόχρονου Βυζαντίου, άντεξαν μέχρι την ύστατη στιγμή. Ως ότου έπεσαν ομού με τον ήρωα Βασιλιά Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Έπεσαν, επειδή δεν υπήρχε άλλη λύση: Απ' έξω οι βάρβαρες ορδές τών Οθωμανών. Κι από μέσα οι προδότες Γεννάδιος και Δούκας Νοταράς, που σύνθηματολόγησαν εκείνο το "καλύτερα το σαρίκι τού Οθωμανού, παρά η Τιάρα τού Πάπα". Ξεχνώντας πως από το σαρίκι τού Οθωμανού ―όπως και τού Νεοθωμανού― δεν γλιτώνεις. Ενώ από την παπική τιάρα ξεφύγανε-αποσπάστηκαν ένα σωρό θρησκείες και δόγματα.

Όλα αυτά είναι γνωστά. Τα είπαμε και θα τα ξαναπούμε. Διότι η Ιστορία τών Εθνών, η πολιτικο-στρατιωτική Ιστορία τού Κόσμου δεν είναι παρά μία κατά συνθήκην επανάληψη. Με βαθύτερο κίνητρο την καταδίκη τής όποιας εθνικής προδοσίας.

Α.Γ.Λ.